Las cartas dirigidas a esta sección no deben exceder de 40 líneas, en caso contrario no serán publicadas. No se pueden emplear ciertos caracteres (< >) como sustitutos de las comillas españolas (« »). Tampoco se admiten textos escritos en su totalidad con mayúsculas, ni con formato enriquecido, ni justificados previamente, pueden generar problemas para su comprensión. El campo título se refiere al título del texto.
Los autores se identificarán por su nombre y una dirección de correo electrónico. También deben especificar la dirección desde la que escriben. La Voz de Galicia no se hace responsable de los datos no solicitados que sean facilitados por los usuarios. La Voz de Galicia se reserva el derecho de extractar los textos que estime oportuno. No se informará por escrito ni por teléfono sobre las cartas que se reciban.
Anoche mientras cenaba y charlaba con mi pareja, se hizo un silencio simultaneo. ¿Está lloviendo?, nos preguntamos a la par. Me asome a la ventana... Que va, seria el viento. Y no es de extrañar nuestro asombro, pues como todos sabemos a la península la han cogido por los pirineos y gibraltar y le han dado la vuelta. La portada de hoy, martes, me ha hecho pensar. Que esclarecedora la fotografía del embalse de Belesar, sobre el impacto de la actividad humana en el medioambiente. A pesar de que algunos / as se empecinen en negar el cambio climático, creo que la situación habla por sí sola. Parece como si el pasado emergiera de las aguas para advertir. Podemos esperar y descubrir si esto es algo natural, pasajero y ajeno a la actividad humana; aún a riesgo de equivocarnos. Y también podemos contribuir a que, pese a que la inestabilidad meteorológica se deba a fenómenos naturales o del sistema solar, remitan en alguna medida poniendo algo de nuestra parte. Cierto es que el progreso y la ecología nunca han ido de la mano, exceptuando claro, cuando esa ecología viene incentivada por algún que otro euro. Tal vez estos ansiados vientos del sur, portadores de la lluvia, nos vengan acompañados de los idus de marzo, con una nueva y descabellada promesa electoral. Siempre se dijo que nunca llueve a gusto de todos, no imagine que llegaría a no llover a gusto ni disgusto de nadie durante tanto tiempo.
O mellor de confundirse a sí mesmo é acadar o resultado axeitado sen coñecer o camiño a seguires pola man que o facilita, inda que non se teña sabido o xeito de cómo se fan as cousas, estas verbas conducen ó achegamento do feito ó dito pasando polo pensado.
Sóbrame mal sabendo que falta o ben, na luxuria do saber se acada nada mais que o sabido, non sendo luxurioso un atende o ben que lle fai o saber das verbas que se pronuncian, en calquera dos planos; fala, pensamento e ámbalas dúas; se este texto se enmarcan nun tempo sería de sobra sabido que o verso sería prosa sin selo.
O ácedo berro dunha gaita non pronuncia mais co pensamento dos que rodean o que a toca, entre tanto, o ir e vir do alento do gaiteiro enche o fol da esperanza da terra feita són. Dunha ovella nace un pandeiro e dunha gaita os seus tenros validos mentres morre polo nado dunha espreita de encrucillados camiños oubeando cara o vento o coñecemento do seu fin sendo o comenzo dun himno.
Remitindo o pasado un gaiteiro non é mais que gaita e o seu són debece por ser escoitado, sendo o debecimento a causa que xenera o seu alento. A pesar destas bágoas un sabe de sí tanto como daquel o cal se enfronta, coñecendo o medo que lle da folgos para, entretanto, afinar os actos coma feito que sae dunha etérea palleta da mais dura árbore, sabendo que nunca o propio són é, senon que ben sendo a imposibilidade de facer soar unha árbore sen ser antes cultivada.
Vicepresidente do seu, rouco sería se falara grave, pero sen ter sementado instrumento algún é imposible tocar unha gaita, e petando nun pandeiro non se achega un mais que a femineidade da política, sendo un reino masculino por terse criado ó carón dunha gaita non cabe tocar pandeiro algún xa que endexamais se viu en Galicia unha muller tocar unha gaita e un home un pandeiro.
Adicado a Anxo Quintana
O goberno do PSOE e os sindicatos, a principios dos anos 90, decidiron facilitar o acceso á condición de funcionario ao profesorado de ensino secundario interino. Este acordo nacional foi feito levado á práctica polas distintas Comunidades Autónomas cunhas oposicións, como foron as do 1992 de Galicia, finalmente celebradas no 1997, con exames altamente descafeinados e nas que se valoraba desmesuradamente a experiencia docente. Ademais, o número de prazas foi enorme, polo que as oposicións dos anos seguintes contaron cun número moito menor de prazas. Como consecuencia disto, moitos titulados universitarios galegos que querían ser profesores de secundaria decidiron presentarse noutras Comunidades Autónomas coa idea de volver pasados uns anos mediante o concurso de traslados, que en Galicia sempre se fixo anualmente. E moitos aprobaron. É dicir, os cartos gastados na súa formación revirtiron noutras Comunidades Autónomas. Sen embargo, a previsión destes titulados era volver a Galicia nun prazo non moi ao lonxe, aínda que, dende a distancia, viron como, nun novo pacto PSOE-sindicatos, o verán pasado se celebraba unha nova convocatoria en Galicia de oposicións cun número masivo de prazas pensadas para facilitar o acceso ao funcionarado dos interinos, e ás cales eles non podían presentarse porque a lei impide que un funcionario se presente de novo á mesma oposición.
Pero o peor estaba por vir. No concurso de traslados deste ano eliminouse a posibilidade de que participen funcionarios con destino noutra Comunidade Autónoma. Así, os interinos que aprobaron este ano en Galicia non ven como os funcionarios galegos que aprobaron en anos anteriores noutras Comunidades Autónomas pasan por diante para escoller prazas. Impidamos e retorno dos titulados emigrados que aprobaron oposicións fora de Galicia entre 1997 e 2007!, deberon pensar os actuais dirixentes da Consellería de Educación, dirixida polo PSOE, omnipresente ao longo dos anos durante este proceso de provocar a emigración dos titulados galegos e impedir despois o seu retorno.
Cabe indicar a postura do sindicato CIG ante este feito, que publicou por Internet unha especie de acta non oficial da reunión no que os sindicatos e a administración trataron este tema. Protestou a CIG polo que acabo de contar? Non! Os titulados galegos que queren retornar a Galicia impórtanlle pouco á CIG.
Para rematar, considero que de todo isto non se pode aprender nada, salvo a constatación da incompetencia e arbitrariedade das decisións da Consellería dirixida pola sra. Sánchez Piñón. É triste pensar que, de non terse afundido o Prestige, e non ter metido os fouciños Aznar en Irak, agora non sufririamos decisións de xente coma Sansegundo, Cabrera ou Sánchez Piñón, que impiden o retorno a Galicia de galegos emigrantes con título universitario.
Hoxe lin unha noticia na prensa: a Diputación saneará carballeiras no entorno do Miño.
Falábase de que abondaban as edras, madreselvas e silvas, que poñen en perigo a saúde dos carballos. Parece que para sanear van ?actuar? sobre as trepadoras, e que vai quedar todo precioso.
Comezan facendo un camiño, agora queren rozar, e rematarán botando céspede ou terrazo.
Todas as especies teñen a súa función, e a natureza sabe autorregularse.Tamén as edras, as madreselvas e as silvas teñen a súa. As árbores non só poden verse como fontes de madeira para proveito dos humanos. Cando apodrecen, delas aliméntanse as larvas do máis grande insecto de Galiza, case en perigo de extinción: a vacaloura (Lucanus cervus).
Hai nesa zona, por exemplo, unha fermosa bolboreta da familia dos ninfálidos, a Ninfa do bosque (Limenitis camilla) que cando é oruga aliméntase da madreselva (Lonicera sp.), e cando é adulta gosta de zugar do néctar das frores das despreciadas silvas (que tamén nos dan as amoras).
Toda esa vexetación xunta (á que chaman ?maleza?) constitue un medio que favorece o acubillo de aves e outros pequenos vertebrados, que ao rozar o monte collen a porta e vanse.
Hai xente que todos os anos recolle datos das especies, logo de solicitar os permisos legais, e vainos aportando para facer os mapas de distribución e así coñecer millor a nosa fauna. Pero en dous dias, vostedes pódense cargar alegremente as plantas nutricias e facer desaparecer toda unha colonia de insectos.
Se queren protexer os carballos o millor que poden facer é impedir as talas de árbores centenarias que se están a facer ultimamente. O demáis é hipocresia. Moitos bicos.
Xosé Marra_Lugo
Viene el título como consecuencia de la declaraciones del entrenador del R. Madrid, tras la derrota de su equipo en Sevilla.
Todos los aficionados recordamos a Schuster como un jugador de muy aceptable técnica, buen disparo a balón parado y sobre todo gran visión de juego, pero también recoramos a Bernardito como un jugador caprichoso, en cierto modo conflictivo e incluso un punto mimoso, al cual había que tratar con ciertas contemplaciónes.
Pues bien, pasada la epoca jugador lo que permanece es la persona, eso no cambia nunca.
Así nos encontramos en este punto, en que, tras una merecídisima derrota que incluso pudo ser más amplia, y acabar con menos jugadores sobre el campo todavía (porque si Ramos no se lo merecía, tanto Diarra como Guti habían comprado todas las rifas para irse a la ducha), en lugar de felicitar al rival, despotrica contra un arbitro que estuvo francamente bien, pero que casualidad, que ese mismo arbitro le pitó contra el Almería beneficiándole claramente, pero entonces nada dijo.
Hoy lunes, cuando los periodistas le preguntan sobre sus comentadas declaraciones, les hecha la culpa a ellos ....
Los hay que nunca cambiaran.
Entre las muchas cosa que se han dicho y escrito sobre el cambio climático, alguien ha apuntado que la solución al cambio climático vendrá de la mano de la agricultura. Pienso que algo de razón tiene.
La sequía es para el sector agrario el problema más grave de cuantos se derivan del cambio climático, sin agua, no es posible la actividad agraria, por lo que agricultores y ganaderos viven pendientes del cielo. No obstante, en los últimos años, esta preocupación secular de agricultores y ganaderos ha cobrado un giro inesperado, los avances tecnológicos han permitido profundizar en las causas del cambio climático y en el planteamiento de las posibles soluciones, entre las que está, en primera línea, el propio sector agrario, que por su capacidad para capturar CO2 y de producir materias primas destinadas a la fabricación de los biocombustibles se constituye en el primer agente en la lucha contra el cambio climático.
Y es que no podemos olvidar el papel estratégico de la agricultura en la búsqueda de un nuevo modelo energético que nos permita combatir el cambio climático.
Estoy pasando una temporadita en Paris en casa de unos amigos y lo primero que me llamò la atenciòn fue la placa de la calle :
Rue Maurice Pellerin
1925-1942 ? Asnierois
Fussilè par les Nazis .
Como se puede ver por estas tierras tambien tienen Memoria Històrica .Esto de si la memoria es o puede ser històrica se presta a interpretaciones .Ya sabemos que lo de la placa de esta calle es una de las consecuencias de la invasiòn que sufrieron los franceses por los alemanes en la segunda guerra mundial .Lo nuestro en Espana solo fue un levantamiento militar que
acabò con la democracia por màs de 40 anos, con el enorme retraso que causò al paìs con la
fuga de los mejores profesores y cerebros de la època, de lo cual solo se beneficiaron los paises que los recibieron, Mèjico,Argentina,Perù,USA,etc.etc.
Con todo mi memoria no me engana y todos aquellos que he visto jurar fidelidad a los principios de Movimiento,Ministros,Directores generales y demàs autoridades de alto rango
y algunos de altisimo nivel, son ahora, o pretenden ser demòcratas de toda la vida.
QUE CINISMO !!!
Cuando el Règimen estaba en su màximo descenso en el ambito de la Europa democratica,
los ganadores de la guerra civil totalmente desprestigiados y haciendo de tapòn para que no nos admitieran en Europa si no se instalaba un règimen democratico, se apuraron a regresar los socialistas y comunistas exiliados, a mi modo de ver dieron la oportunidad de que lavaran
la cara del Règimen, tan fascista como el de los nazis,y naciò esta democracia tan sui- generis.
En mi opiniòn hubiera bastado con una demora de 6 meses màs de los socialistas ,comunistas
y demàs exiliados polìticos en su regreso a Espana para que la democracia hubiera nacido mucho màs saneada ,sin estar apoyada en los que tuvieron todos los privilegios del franquismo.
No se si esto es Memoria Historica ?
Saludos
F.C.F.
Las actitudes de violencia en el mundo de los creyentes, en muchos casos, son simplemente el resultado de usos ideológicos de la religión para causas ajenas a la misma. En cambio, los esfuerzos humanizadores de las religiones, especialmente entre quienes creemos en Cristo y en su Iglesia, son el resultado coherente de vivir según el amor que Dios tiene a cada ser humano. Desde ese amor, el creyente se siente llamado a respetar a cualquier ser humano (desde su concepción hasta su muerte), no sólo en cuanto persona, sino, sobre todo, en cuanto invitado a ser hijo de Dios y hermano en Cristo.
El nuevo programa de antena 3, "Esta casa era una ruina" es el fiel reflejo de lo que se pretende evitar a través de la vigente ley de prevención de riesgos laborales. Se puede ver a personal realizando trabajos desprovistos de todo tipo de equipos de protección individual, como calzado de seguridad, casco de protección, arnés anticaídas, etc. De igual modo se pueden observar métodos de trabajo para guiado de cargas suspendidas donde se ponen de manifiesto situaciones con evidente riesgo para los trabajadores, como el circular bajo la carga o guiar ésta manualmente. Todo ello coincidiendo con la reciente campaña iniciada por el ministerio de trabajo y asuntos sociales con la que se pretende evitar la elevada siniestralidad laboral que se padece en nuestro país. Se debería tener un poco más de cuidado para no trasmitir mensajes contradictorios teniendo presente la elevada influencia de los medios de comunicación en la ciudadanía.
Un saludo
Con preocupación leo en su diario que la fiscalia llamara a declarar a aquellos jovenes que han vendido a un canal estatal de televisión, los videos de las escenas del maltrato que recientemente ha sufrido un joven en Boiro.Bien hecho! pero, disculpeme sr fiscal, no cree Vd que debe empezar no solo por el periodista( por llamarlo de alguna forma) sino también por el presidente de esa cadena de tv que esta dispuesto a pagar por esas imagenes ?. O les tenemos miedo a la gente del cuaro poder?
La ley de protección de datos obliga a consectetuer adipiscing elit. Donec pulvinar pretium lectus. Cras iaculis, dolor sit amet dignissim scelerisque, metus lorem pellentesque ante, ut euismod pede pede at metus. Pellentesque neque. In posuere. Aliquam sit amet tellus in justo sagittis vulputate. Ut dictum vulputate pede. Praesent et pede sed sapien scelerisque commodo. Nunc tortor arcu, lobortis et, rutrum in, lobortis et, lectus. Fusce posuere lacus a est. Donec tristique tortor eu pede.
Anoche mientras cenaba y charlaba con mi pareja, se hizo un silencio simultaneo. ¿Está lloviendo?, nos preguntamos a la par. Me asome a la ventana... Que va, seria el vi ...
O mellor de confundirse a sí mesmo é acadar o resultado axeitado sen coñecer o camiño a seguires pola man que o facilita, inda que non se teña sab ...
O goberno do PSOE e os sindicatos, a principios dos anos 90, decidiron facilitar o acceso á condición de funcionario ao profesorado de ensino secundario interino. Este ac ...
Hoxe lin unha noticia na prensa: a Diputación saneará carballeiras no entorno do Miño. Falábase de que abondaban as edras, madreselvas e silvas, que poñen en perigo a ...
Viene el título como consecuencia de la declaraciones del entrenador del R. Madrid, tras la derrota de su equipo en Sevilla. Todos los aficionados recordamos a Schuster c ...
Entre las muchas cosa que se han dicho y escrito sobre el cambio climático, alguien ha apuntado que la solución al cambio climático vendrá de la mano de la agricultura. P ...
Estoy pasando una temporadita en Paris en casa de unos amigos y lo primero que me llamò la atenciòn fue la placa de la calle : Rue Maurice Pellerin 1925-1942 ? Asnieroi ...
Las actitudes de violencia en el mundo de los creyentes, en muchos casos, son simplemente el resultado de usos ideológicos de la religión para causas ajenas a la misma. E ...
El nuevo programa de antena 3, "Esta casa era una ruina" es el fiel reflejo de lo que se pretende evitar a través de la vigente ley de prevención de riesgos laborales. Se ...
Con preocupación leo en su diario que la fiscalia llamara a declarar a aquellos jovenes que han vendido a un canal estatal de televisión, los videos de las escenas del m ...
Página 1 de 20